دلتنگ کسی که دیگر نیست

وقتی کسی که تمام زندگیت بود، غریبه می‌شود:

حافظه‌ی روایی مغز، آرشیو نیست؛ هر بار که به «آن روز» فکر می‌کنی، خاطره بازسازی می‌شود و با هیجاناتِ الان رنگ می‌خورد. یعنی کسی که برایش زندگی‌ات را فدا کردی، در نورون‌های امروزت یک شخصیت بازنویسی‌شده است، نه خودِ واقعیِ آن زمان. این پدیده «بازتثبیت خاطره» نام دارد؛ از همین رو، دیدن او به‌عنوان غریبه نه‌تنها عجیب نیست، بلکه نشانه‌ی کارکرد سالمِ مغز در به‌روزرسانی هویت است.

راهکار:

این متن فقط توصیفِ دیگری نیست؛ آینه‌ی تغییرِ خودِ توست. همان «غریبه» یک روز بخشی از هویت تو بود؛ حالا که بیگانه شده، یعنی تو هم دیگر نسخه‌ی قبلی‌ات نیستی. این را می‌شود یک شروع دانست: بنویس که آن «خودِ قدیمی» با امروزت چه نسبتی دارد.