دلتنگ خودم شدن؛ دلتنگی برای نسخهای از خودم که فقط با تو بود:
طبق نظریهی «خودگستری» در روانشناسی، مغز هنگام عاشق شدن، هویت معشوق را در مدارهای نورونی خودش ادغام میکند؛ به همین دلیل بعد از جدایی، بخشی از «خودِ» قبلی واقعاً میمیرد و سوگ فقط برای آدم دیگر نیست، برای نورونهایی است که با او ساخته شده بودند. حالا سؤال این است: آیا «خودِ» اصیل قبل از آن رابطه اصلاً وجود داشته، یا ما همیشه محصول صمیمیتهایمان هستیم؟
راهکار:
رابطهها مثل آینه عمل میکنن؛ اون نسخه از تو ناپدید نشده، فقط هنوز توی جای دیگهای از زندگی نمایش داده نشده. این متن میتونه شروع ساخت همون نسخه، اما با هویت مستقل باشه.