ترک شدن و تنهایی خودخواسته: چرا خودم را هم تنها گذاشتم:
در روانشناسی، «خودرهاشدگی» پس از طرد شدن یک پدیده قابل اندازهگیری است: آزمایش «چهره بیاحساس» نشان میدهد وقتی احساس کنیم حتی خودمان هم حضور عاطفی نداریم، مغز همان مناطقی را فعال میکند که هنگام درد فیزیکی فعال میشوند. یعنی ترک کردن خود، نه یک استعاره که یک تجربه دردناک واقعی در مدارهای عصبی است. آیا این بار ترک کردن خود، یک استراتژی ناخودآگاه برای کنترل اوضاع نبود؟
راهکار:
شاید این تنهایی دوم، از سر خودمراقبتی باشد نه بیتوجهی؛ خودت را رها کردی تا دیگر کسی نتواند رهایت کند.