بدترین حس؛ دلتنگی قبل از جدایی:
پژوهش‌ها نشان می‌دهند مغز جدایی و دلتنگی را شبیه درد جسمی پردازش می‌کند: قشر سینگولات قدامی و اینسولا در هر دو فعال می‌شوند. نکته‌ی پارادوکس‌آمیزتر «نوستالژی پیش‌بینانه» است؛ ذهن پیش از خداحافظی جزئیات را قفل می‌کند تا بعداً جای خالی را با خاطره پر کند. کدام جزئیات آخرین لحظه‌ها در حافظه‌ات حک می‌شود؟
راهکار:
این حس پیش‌بینی یک فقدان نیست؛ نشانه‌ی عمق پیوند است. ذهن وقتی می‌داند قرار است فاصله بیاید، از قبل شروع به ثبت جزئیات می‌کند تا بعداً جای خالی را با خاطره پر کند. یک تمرین کوچک: آخرین لحظه‌ها را در یک جمله، بو، صدا یا عکس ثبت کن؛ دلتنگی وقتی روایت داشته باشد، از درد محض به خاطره‌ی زنده تبدیل می‌شود.