دلتنگی غربت و حسرت آرزوها:
در روانشناسی مهاجرت، «سندرم اولیس» با استرس مزمن، سوگ چندلایه و احساس بیگانگی همراه است؛ چون مغز مهاجر در حالت آمادهباش دائمی میماند. جالب اینجاست که دلتنگی برای وطن فقط یادآوری مکان نیست، بلکه سوگِ نسخهای از خود است که در آن جغرافیا جا مانده.
راهکار:
غربت همیشه یک شهر دیگر نیست؛ گاهی فاصله بین «آنچه آرزو کردی» و «آنچه حالا زندگی میکنی» است. آدمی در این فاصله نه کاملاً مانده و نه کاملاً رسیده است.