پیری و حسرت انسانها برای یکدیگر:
طبق نظریه انتخاب اجتماعی-عاطفی (Socioemotional Selectivity Theory)، با افزایش سن، اولویتها از کسب دانش به روابط عاطفی معنادار تغییر میکند. حسرت در پیری نتیجه آگاهی از محدودیت زمان است و نشان میدهد که ذهن ما ارزش واقعی را فقط در انتها درک میکند. شاید پیام این جمله دعوت به «هماکنون مهربان بودن» باشد.
راهکار:
این حسرت، آینهای از عمق دلبستگیهای ماست. شاید بتوان آن را نه بهعنوان عذاب، بلکه یادآوری برای زندگی در لحظه حال دید: هر ارتباطی که امروز غفلت شود، فردا به حسرت بدل میشود.