دلتنگی در عاشقی

دلتنگی در اوج عشق؛ چرا هر روز عاشق‌تر می‌شویم؟:

مغز انسان بین «نزدیکی واقعی» و «احساس نیاز به نزدیکی» تمایزی قائل نمی‌شود؛ به همین دلیل هرچه حضور فیزیکی بیشتر باشد، مدار پاداش مغز سطح انتظار را بالاتر می‌برد و نوعی دلتنگی مزمنِ شیرین می‌سازد. در روانشناسی عشق، این حالت را «شوق ناقص» می‌نامند: آگاهی از اینکه حتی در آغوش نیز بخشی از معشوق دست‌نیافتنی می‌ماند، ترشح دوپامین را مدام فعال نگه می‌دارد.

راهکار:

این همان پارادوکس عشق است: هرچه حضور کامل‌تر می‌شود، دلتنگی برای لحظه‌ای که هنوز نیامده بیشتر می‌شود؛ چون عشق نه از کمبود، که از سرریزِ توجه تغذیه می‌کند.