دلتنگی برای صدایی که نیست

خداحافظی با یک لمس‌نشده؛ درد عشق یک طرفه:

در علوم اعصاب، دردِ طردشدگی و دردِ فیزیکی مسیر مشترکی در قشر سینگولیت قدامی دارند؛ یعنی «عاشق‌ترینِ این دنیا بودن» فقط شعر نیست، مغزت واقعاً آن را مثل زخم می‌فهمد. جالب‌تر اینکه پدیده‌ی اندام خیالی نشان می‌دهد مغز برای چیزی که هرگز لمسش نکرده هم می‌تواند نقشه‌ی حسی بسازد؛ به همین دلیل «لمس‌نشده» این‌قدر واقعی است.

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ی عصب‌شناسی دید: مغز برای عشق و درد مسیرهای مشترکی دارد، پس «درد کشیدن» تو فقط استعاره نیست؛ یک واکنش واقعی است. اگر بخواهی قدم خلاقانه‌ی بعدی را برداری، روایت را از زبان همان «لمس‌نشده» بنویس؛ کسی که هرگز نبود، حالا چه حسی به این خداحافظی دارد؟