دلتنگی برای رنگ

نام رنگی که از یاد رفت؛ دلتنگی در سیاهی:

آیا می‌دانستی مغز انسان رنگ‌ها را با همان فرکانس ذخیره نمی‌کند که نور می‌بیند؟ حافظه رنگی ما به‌شدت به احساسات وابسته است؛ مثلاً رنگ آبی آرامش‌بخش در یادآوری کمرنگ‌تر می‌شود. این یعنی «رنگی که از یاد رفت» شاید هرگز واقعاً دیده نشده، بلکه احساسی بوده که به آن رنگ چسبیده. چرا این سیاهی‌ها خودشان به نماد فراموشی تبدیل شده‌اند؟

راهکار:

می‌توانی به‌جای «رنگی که از یاد رفت»، تصور کنی که آن رنگ در حافظه‌ات محو نشده، بلکه به لایه‌ای زیرین از خاطرات نقاشی شده. شاید وقتش رسیده با یک رنگ تازه، آن یادگار کهنه را بازنویسی کنی.