عشق به فیکها و حسرت گذشته:
در روانشناسی، این حالت «عشق به یک فانتزی» نام دارد. مغز ما میتواند به یک تصویر ذهنی ناقص یا یک رابطه تمامنشده، به اندازه یک واقعیت کامل، واکنش شیمیایی عاشقانه نشان دهد و دوپامین ترشح کند. این مکانیسم اغلب ریشه در اجتناب از درد واقعی یا کامل کردن یک داستان ناتمام دارد. آیا تا به حال فکر کردهاید که مغزتان دارد به یک خاطره، عشق میورزد؟
راهکار:
گاهی عشق به یک «فیک» یا تصویر خیالی، نشانهای از نیاز ما به پر کردن یک خلأ درونی است، نه واقعیت آن فرد. شاید مفید باشد بپرسی: «چه ویژگیای در آن تصویر خیالی بود که الان در زندگی واقعیام کم است؟»