عشق به کسی که هرگز بهش نمیرسی: بازی زندگی:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که عشق نافرجام دقیقاً همان مدارهای دوپامینی اعتیاد رو فعال میکنه – هر چه دستنیافتنیتر، مغز بیشتر هوس میکنه. این یعنی گاهی زندگی با «نشدن»ها قویتر از «شدن»ها درس میده. راستی، آیا تا حالا شده عشقی که بهش نرسیدی، تو رو به جایی برسونه که هیچ عشق دیگهای نرسونده بود؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگر دید: شاید عشق به کسی که دستنیافتنیست، قرار نیست به «رسیدن» ختم بشه، بلکه قراره به تو یاد بده که بعضی چیزها فقط برای رشد کردن به دلت میخورن، نه برای مالک شدن. این عشق مثل آینهست: خودت رو در آرزوش میبینی، نه در واقعیتش.