دلتنگی برای مادر؛ ترس دخترم از تاریکی:
در روانشناسی رشد، ترس از تاریکی در کودکان معمولاً بازتاب اضطراب جدایی است، نه خودِ تاریکی. مغز کودک تا حدود هفت‌سالگی بازگشت‌ناپذیری مرگ را درک نمی‌کند و تاریکی را با «نبودنِ» مراقب پیوند می‌زند؛ برای همین در سوگ کودکان، بازگشتِ ناگهانی ترس از شب یکی از شایع‌ترین نشانه‌هاست.
راهکار:
می‌توان این تصویر را از زاویه‌ی وارونگی خواند: دختر از تاریکی می‌ترسد، اما همان تاریکی برای مادرِ زیر خاک، آغوشِ آرامِ بازگشت به طبیعت است. ادامه‌ی این ایده می‌تواند روایتی از زبان کودک باشد که برای مادربزرگش چراغی در شب روشن می‌کند تا او هم نترسد.