دلتنگی برای کسی که نمیاد

انتظار برای کسی که نمی‌داند منتظرش هستم:

مغز در بلاتکلیفی، سطح دوپامین را بالا نگه می‌دارد؛ به همین دلیل «انتظار» برای کسی که نمی‌داند، اعتیادآورتر از پاداش قطعی است. آزمایش «شرطی‌سازی عاملی» اسکینر نشان داد اگر پاداش نامشخص باشد، رفتارِ چک‌کردن گوشی و فکرکردن به او مقاوم‌تر می‌شود. پس او که نمی‌داند، در واقع معمارِ همان امیدی است که تو را سرِ پا نگه داشته. کدام یک از شما زندانی این معمار است؟

راهکار:

شاید این انتظارِ بی‌خبر، خودش نوعی صبوریِ پنهان باشد؛ همان بی‌قراری که دارد به تو می‌گوید او هم شاید منتظر است، فقط هنوز نفهمیده.