دلتنگی برای کسی که ندارمت

سنگینی نبودن؛ دلتنگی برای کسی که هیچ‌وقت بغلش نکردی:

در علوم اعصاب، «دردِ دوری» دقیقاً از همان مدارهای درد فیزیکی عبور می‌کند. مطالعات fMRI نشان داده‌اند که طرد شدن و فقدان، همان نواحی مغز را فعال می‌کنند که آسیب جسمی فعال می‌کند. حتی نورون‌های آینه‌ای، نبودن را هم مثل یک فشردگی واقعی کد می‌کنند. پس این سنگینیِ روی قلب، فقط شعر نیست؛ یک واکنش بیولوژیکی است.

راهکار:

این حس را می‌توان با استعاره‌ی «سایه‌ای که از آغوش سنگین‌تر است» گسترش داد؛ تضاد میان لمسِ ناشده و وزنِ فقدان، به متن عمق بیشتری می‌دهد.