دوری مثل ماه؛ حسرت دست کشیدن به کسی که دور است:
ماه هر شب ۳۸۴,۴۰۰ کیلومتر از ما فاصله دارد، اما در چشم ما همانقدر نزدیک است که یک لمحه دوری. جالب اینجاست که مغز هنگام تصور لمس کسی که دور است، همان نواحی را فعال میکند که در لمس واقعی فعال میشوند – انگار مرز خیال و واقعیت محو میشود. سوال: آیا دوری فیزیکی واقعاً بر نزدیکی عاطفی اثر میگذارد؟
راهکار:
این حس دوری فقط مختص عشق نیست؛ در دوستیهای قدیمی و حتی خاطرات کودکی هم تکرار میشود. گاهی فاصله به ما اجازه میدهد تصویر طرف مقابل را در ذهنمان کاملتر و ایدهآلتر ببینیم. اما سوال واقعی این است: آیا این فاصله ارزش سوختن دارد یا وقت آن رسیده که از خیال به واقعیت قدم بگذاریم؟