سلامتی برای آن که تو خیالم است اما بیخیال من است:
در روانشناسی به این وضعیت «تقویت متناوب» میگویند: وقتی توجه و بیتوجهی غیرقابل پیشبینی باشد، مدار پاداش مغز شدیدتر از توجه ثابت فعال میشود. دقیقاً همان مکانیزمی که در اعتیاد و ماشینهای اسلات کار میکند. دلتنگی تو شاید نه برای خودِ او، بلکه برای همین دوپامینِ پیشبینیناپذیرش باشد.
راهکار:
ذهن انسان عاشقِ عدمقطعیت است؛ وقتی کسی بیخیال است، مغز آن را مثل یک قمار با پاداش نامنظم میبیند و بیشتر درگیر میشود. برای همین فکرِ «او در خیال من است اما بیخیال من» از خودِ حضور او هم گیراتر میشود.