دلتنگی برای دوست قدیمی

غم تماشای صمیمیت از دست رفته و خاطرات تلخ:

هنگام مرور خاطرات تلخ رابطه‌های از دست رفته، مغز دوپامین ترشح می‌کند (همان ماده لذت) اما همزمان آمیگدال (مرکز ترس) را نیز فعال می‌کند، درست مثل اعتیاد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این فرآیند شبیه به خاراندن زخم است: درد دارد، اما رهایش نمی‌کنیم. به همین دلیل است که نمی‌توانی از اسکرول ذهنی خاطرات دست بکشی.

راهکار:

آن صمیمیت از دست رفته، گواه آن است که روزی قلبت به اندازه‌ی کافی بزرگ بود تا کسی را در خود جا دهد. درست مثل درختی که برگ‌هایش را از دست می‌دهد اما ریشه‌هایش هنوز قوی‌اند؛ فصل‌ها می‌آیند و می‌روند، اما تو همچنان ظرفیت عمیق بودن را داری.