دلتنگی برای دیدن تو

وقتی هوای دیدن تو به سرت می‌زند:

میدونستی مغز ما هنگام «انتظار کشیدن» یک اتفاق خوشایند، دوپامین بیشتری نسبت به خودِ آن اتفاق ترشح می‌کنه؟ این یعنی دلتنگی‌ات برای دیدنش، خودش از دیدار هم اعتیادآورتره. همون «هوا»یی که به سرت می‌زند، در واقع یک جشن شیمیایی در هسته اکومبنس مغزته که درد لذت‌بخش بی‌قراری را می‌سازد. به آن طوفان داخلی خوش‌آمد بگو — شاید تنها اقیانوسی باشی که هم موج می‌زند و هم ساحل می‌طلبد.

راهکار:

این هوا که انگار به سرت می‌کوبد، شاید بیرون از تو نیست؛ توفانی درونی‌ست از انتظار دیدار کسی که وجودت را طوفانی کرده. همین بی‌قراری نفس‌گیر، نشانی از عمق پیوندی هست که فقط تو طعمش را می‌چشی. جنون شیرین انتظار را غنیمت بشمار، گرچه درد دارد.