سودی چشمانم چیست؟ شعر محمود درویش درباره دلتنگی و جدایی:
در علوم اعصاب، حدود ۳۰٪ از قشر مغز به پردازش بینایی اختصاص دارد. وقتی چهره کسی را بهیاد میآوریم، همان نواحی قشر بینایی فعال میشوند که انگار واقعاً او را میبینیم. چشمها فقط دوربین ثبتِ لحظه نیستند؛ حافظهٔ دیداری هم بازسازیِ خلاقانه است، نه پخش سادهٔ تصویر. شاید اگر دیدنِ بیرونی ممکن نباشد، دیدنِ درونی عمیقتر و واقعیتر از آن باشد. آیا چشمِ ذهن میتواند جای چشمِ جسم را بگیرد؟
راهکار:
میتوان این پرسش را برعکس کرد: شاید چشمها برای دیدنِ دوباره نیستند، بلکه برای «بهیادآوردن» آفریده شدهاند؛ هر بار که چشمانت را میبندی، تصویری تازه از او در ذهنات ساخته میشود که از هر دیدنِ بیرونی ماندگارتر است.