دلتنگی برای بی‌دلتنگی

دلتنگی برای بی‌دلتنگی (پارادوکس نوستالژی):

نوستالژی یک احساس پیچیده است: مغز ما گذشته را بازنویسی می‌کند و دردهای آن روزها را محو می‌کند. جالب اینجاست که 'دلتنگ روزایی که دلتنگ نبودم' یک پارادوکس روانشناختی است: حسرت دورانی که در آن حسرت نداشتیم. این یعنی نوستالژی می‌تواند از خودش تغذیه کند. سوال: آیا می‌توان بدون داشتن خاطره‌ای از 'بی‌دلتنگی' به آن دلتنگی کرد؟

راهکار:

نوستالژی یک چرخه است: شما دلتنگ دوره‌ای هستید که اصلاً دلتنگ نبودید. اما نکته جالب این است که همین لحظه فعلی هم روزی تبدیل به همان 'روزای دلتنگ نبودن' خواهد شد. پس در واقع شما دلتنگ آینده‌ای هستید که از گذشته می‌سازید.