دلتنگی برای عشق مجازی

دلتنگی برای عشقی که هرگز لمس نشد:

تحقیقات نوروساینس نشون داده مغز ما در روابط مجازی، همون مسیرهای دوپامین و اکسی‌توسین رو فعال می‌کنه که در روابط حضوری. یعنی «حضور مجازی» برای سیستم عصبی ما به‌اندازه تماس فیزیکی واقعیه. پس این دلتنگی فقط احساس نیست؛ یه واکنش شیمیایی واقعیه. حالا سوال اینه: چطور می‌تونیم این مدارها رو بدون وابستگی به یکی دیگه هم فعال کنیم؟

راهکار:

این حس رو میشه به یه دفتر خاطرات صوتی تبدیل کرد؛ هر شب یه یادداشت کوتاه برای اون کس بذار، انگار که واقعاً کنارت بوده.