دلتنگی به وسعت آمازون

دلتنگی‌ای به پهنای جنگل آمازون و تارهای مو:

آمازون با ۳۹۰ میلیارد درخت، بزرگ‌ترین منبع اکسیژن زمین است. اما مغز انسان برای پردازش دلتنگی، از همان مسیرهای عصبی استفاده می‌کند که در اعتیاد به مواد مخدر دخیل‌اند. به همین دلیل دلتنگی مثل خماری می‌ماند. جالب اینجاست که نوازش مو (حتی خیالی) باعث ترشح اکسیتوسین می‌شود و درد دوری را کم می‌کند. تا حالا فکر کردی چرا مو بهانه خوبی برای دلتنگی است؟

راهکار:

به جای مقیاس فیزیکی، دلتنگی را مثل یک سیاهچاله تصور کن: هرچه نزدیک‌تر می‌روی، زمان کندتر می‌گذرد و جدایی عمیق‌تر می‌شود. عشق واقعی جاذبه‌ای دارد که حتی نور هم از آن فرار نمی‌کند.