دوست داشتن از دور وقتی دیگر حرفی برای گفتن نیست:
در علوم اعصاب به این «خطای پیشبینیِ دوپامینی» میگویند: وقتی پاداشِ قطعیِ ارتباط از بین میرود، مغز برای جبران، تصویرِ غایب را واضحتر و ارزشمندتر میکند. همان مکانیسمی که در اعتیاد و ترک، فرد را به چیزِ در دسترسنشدنی وابسته میکند. عشقِ ساکت فقط احساسی نیست؛ یک پردازش عصبیِ بقاست. این سکوت، از بیعشقی نیست؛ از گرسنگیِ دریافتِ همان پاداشِ نایاب است.
راهکار:
شاید این سکوت، نه پایان عشق، که تنها شکلِ امنِ ادامهاش باشد؛ گاهی از دور نگه داشتن، یعنی نزدیک نشدن به کسی که نمیشود باورش کرد.