دلتنگی بعد از آسیب

وابستگی عاطفی و عشق سمی؛ راز دلتنگی پس از آسیب:

در روان‌شناسی، «تقویت متناوب» باعث می‌شود مغز به وعده‌های نامنظم پاداش بیشتر از پاداش پایدار واکنش دهد؛ همان مکانیزمی که قمار را اعتیادآور می‌کند. در پیوند تروما، چرخهٔ آسیب و آشتی، دوپامین و اکسی‌توسین را هم‌زمان فعال می‌کند و احساس «دلتنگی» را با «وابستگی» اشتباه می‌گیرد.

راهکار:

این «دلتنگی» لزوماً تأیید ارزش آن رابطه نیست؛ بیشتر شبیه وسوسهٔ یک چرخهٔ ناتمام است. مغز، لحظه‌های آشتی پس از آسیب را مثل پاداش نامنظم ثبت می‌کند و همان را با «عشق واقعی» اشتباه می‌گیرد؛ در حالی که آرامش پایدار معمولاً هیجانِ گره‌خورده با اضطراب ندارد.