دلتنگی با وجود حضور

دلتنگی برای کسی که حضور فیزیکی اما غیبت عاطفی دارد:

اینجا با یک پارادوکس روان‌شناختی روبروییم: «تنهایی در جمع». تحقیقات نشان می‌دهد وقتی کسی از نظر عاطفی غایب است، مغز همان مدارهای درد فیزیکی را فعال می‌کند. حتی بدتر از تنهایی کامل - چون امید حضور فیزیکی، فرایند سوگواری را مختل می‌کند. به این می‌گویند «غیاب حاضر». سوال برای شما: آیا تا به حال شده که این حس را به طرف مقابلت گفته باشی و واکنشش چه بود؟

راهکار:

این حس رو می‌توان با «الگوی فاصله عاطفی» توضیح داد: وقتی کسی فیزیکی هست اما از نظر عاطفی غایب است، مغز همان سیگنال‌های تنهایی واقعی را فعال می‌کند. شاید وقتش رسیده که به جای انتظار، نیازت را شفاف بگویی یا مرز جدیدی تعریف کنی.