چرا آسمون شهر من ستاره نداره؟ روایتی از آلودگی نوری:
طبق نقشهٔ «آلودگی نوری»، بیش از ۸۰٪ مردم جهان دیگر کهکشان راه شیری را نمیبینند؛ در شهرهای بزرگ، شبِ واقعی به «شبِ روشن» تبدیل شده که نور مصنوعی آنقدر به آسمان میتابد که ستارهها محو میشوند. این فقط یک حس شاعرانه نیست: آلودگی نوری، الگوی مهاجرت پرندهها، تولیدمثل حشرات و ترشح ملاتونین در بدن ما را هم به هم میریزد. عکاسی با نوردهی طولانی میتواند ستارههایی را ثبت کند که چشم غیرمسلح از دیدنشان عاجز است؛ پس شاید آسمان شهر «خالی» نیست، فقط «پوشیده» است. آیا راهی هست که شهرها دوباره آسمان شب را به ما برگردانند؟
راهکار:
این جمله استعارهای است از آدمهایی که کنار ما هستند اما زیر نور زندگی شهری دیده نمیشوند. شاید ستارهها هم مثل بعضی آدمها فقط منتظرند تا چراغها خاموش شوند.