چرا آرزوهایم از قدمهایم جلوترند؟:
در علوم اعصاب، همین «دویدنِ آرزو» اسم دارد: سیستم دوپامینِ مغز هنگام پیشبینی پاداش فعال میشود، دقیقاً مثل لحظهای که میخواهی بدوی؛ اما بخش برنامهریزی حرکت آهستهتر عمل میکند. پس این فاصله فقط حس تو نیست، یک ناهماهنگی عصبی واقعی است. آیا میدانستید که مغز نمیتواند بین تصور آینده و تجربه واقعی آن تفاوت چندانی قائل شود؟
راهکار:
این تصویر را برگردان: شاید آرزوها قرار نیست منتظر قدمهای تو بمانند؛ آنها دارند مسیر را نشانت میدهند. یک بار بنویس آرزوهایت به کجا میدوند و قدمهای کوچک امروزت کدامیک از آنها را نزدیکتر میکند.