دلسوزی بیش از حد

دلسوزی بیش از حد؛ وقتی غم دیگران ما را می‌کُشد:

آیا می‌دانستید «سندرم فرسودگی شفقت» یک پدیدهٔ علمی است؟ مطالعات عصب‌شناختی نشان می‌دهد که دلسوزی مستمر بدون مراقبت از خود، مدارهای همدلی مغز را تخریب می‌کند و فرد را دچار بی‌حسی عاطفی یا افسردگی می‌کند. این دقیقاً همان جایی است که «گریستن تمام شب» به مرگ نمادین دلسوز می‌انجامد. آیا راهی برای همدلی بدون نابودی خود وجود دارد؟

راهکار:

این بیت نمونه‌ای از «همدلی ناکارآمد» است: دلسوزی بدون مرز، گاهی به تخریب خودِ دلسوز ختم می‌شود. راه‌کارش نه کم‌کردن عاطفه، بلکه ایجاد مرزهای سالم با آگاهی از «فرسودگی شفقت» است.