آسیب روحی به اندازه ضربه چاقو درد دارد:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که طردشدگی و سرخوردگی عاطفی همان نواحی مغز را فعال میکند که زخم فیزیکی فعال میکند (قشر کمربندی قدامی). یعنی مغز بین چاقوی خیالی و واقعی تفاوت چندانی قائل نیست. اینجا سوال این است: چرا هنوز بعضیها قدرت کلمات را دست کم میگیرند؟
راهکار:
شاید جالب باشد بدانید که مغز انسان، درد عاطفی و فیزیکی را در نواحی مشابهی پردازش میکند. پس این استعاره فقط یک شعار نیست؛ واقعیتی عصبی است. اگر بهدنبال بازسازی ذوق هستید، بهترین راه، همدلی فعال و بازخورد مثبت است نه عذرخواهیهای کلی.