دلواپسی بیش از حد

دلواپسی‌ها چگونه دلخوشی‌ها را می‌دزدند؟:

بر اساس «سوگیری منفی» در روان‌شناسی تکاملی، مغز ما برای بقا طراحی شده نه شادی؛ یک خطر بالقوه را سه تا پنج برابر قوی‌تر از یک لذت واقعی پردازش می‌کند. به همین دلیل دلواپسی‌ها بدون زحمت، جای دلخوشی‌ها را می‌گیرند. این فقط احساس نیست؛ آمیگدال در مواجهه با نگرانی، کورتیزول ترشح می‌کند و مسیر دوپامینِ لذت را مهار می‌زند. آیا می‌دانید چند درصد افکار روزانه‌مان پیش‌بینیِ فاجعه است؟

راهکار:

دلواپسی در واقع دلخوشیِ معکوس است؛ همان دقت و حساسیتی که نگرانت می‌کند، اگر به زمان حال برگردد، می‌تواند همان‌قدر عمیق از لحظه‌های ساده لذت ببری. شاید کارِ دلواپسی فقط این باشد که یادت بیاورد چقدر برایت مهم است.