دلنوشته تنهایی

تنهایی پا نداشت: دلنوشته‌ای غمگین درباره تنهایی:

احساس تنهایی مزمن، طبق پژوهش‌ها، خطر مرگ زودهنگام را تا ۲۶٪ افزایش می‌دهد، معادل کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز. این «پای نداشتن» استعاره‌ای دقیق از ماندگاری بیولوژیکی آن است. تنهایی یک زنگ خطر زیستی است یا توهمی ذهنی؟

راهکار:

نگاهی دیگر: تنهایی نه یک مهمان، که خودِ خانه است. تا خانه هست، تنهایی هست. شاعر ناخواسته این حقیقت را در تصویر «پا نداشتن» فاش کرده: اگر چیزی بتواند برود، آن چیز خودِ تنهایی نیست، شاید فقط سایه‌ای از آن باشد.

میشه از تنهاییم هزار صفحه نوشت:

سکوت شهر و غرور جیرجیرک:

آیا می‌دانید جیرجیرک‌ها با فرکانس صدایشان دمای هوا را نشان می‌دهند؟ هرچه گرم‌تر، سریع‌تر می‌جیرجیرند. اما وقتی غرور جای صدا را می‌گیرد، انگار که دما به صفر رسیده باشد. سکوت شهر هم شاید نشانه‌ای از سردی روابط باشد. چه طور می‌توان دوباره گرمای صدا را برگرداند؟

راهکار:

شاید این سکوت و غرور، دو روی یک سکه‌اند: سکوت شهر از غرور ماست و جیرجیرک هم با غرورش صدایش را خاموش کرد. این تقابل، تصویری از تنهایی انسان امروز است که در میان هیاهوی درونی‌اش، صدای دیگران را نمی‌شنود.