همسفر مجنون بودن؛ دلنوشته سپهبد موسوی برای شهید امان الهی:
در روانپزشکی، پدیدهای به نام «جنون مشترک» (Folie à deux) داریم که در آن دو نفر توهمی را سهیم میشوند. قصهٔ مجنون و لیلی نمونهای کلاسیک از وسواس عشقی-جنونآمیز است که کل اجتماع هم در آن شریک میشد. اما نکته جذاب اینجاست: در ادبیات عرفانی، «سرگردانی» خود نوعی مقصد است؛ سالکِ آگاه ترجیح میدهد آواره بماند تا صورتی از حقیقت را فدای رسیدن نکند. آیا واقعاً مجنون «رسید»، یا این ماییم که تعریف تازهای از مقصد داریم؟
راهکار:
در عرفان، «آوارگی» خود مرحلهای از سلوک است؛ مجنون به نماد رسید، اما شاید سرگردانی شما دقیقاً نقطهٔ زنده بودنِ عشق باشد، نه جاماندگی.