دلم میخواست پروانه باشم

دلم میخواست پروانه باشم؛ زیبا، آزاد و رها:

پروانه‌ها در شفیرگی کاملاً به سوپ سلولی تجزیه می‌شوند—مرگی کامل و تولدی دوباره. مونارک‌ها ۴۰۰۰ کیلومتر بدون دیدن مقصد مهاجرت می‌کنند، با میدان مغناطیسی و ساعت زیستی. آزادی‌شان از برنامه‌ریزی درونی می‌آید، نه شانس.

راهکار:

پروانه فقط دو هفته عمر می‌کند—آزادی‌اش در فشردگی لحظات است، نه در فرار از زمان. شاید این آرزو دعوتی است برای زندگی‌ای متراکم و بی‌اضافه.