دل بیقرار و فکر پراکنده؛ یعنی دلت جای دیگهست:
مطالعات عصبشناسی میگویند مغز انسان تقریباً ۴۷٪ از زمان بیداری در «شبکهی حالت پیشفرض» است؛ همان حالتی که ذهن بدونِ کار مشخص، بین خاطره، آینده و خودگویی سفر میکند. پس «فکرِ هزار جا» یک نقص نیست، بلکه همان سیستمِ خلاقیت و حلِ مسئله است که از اجداد شکارچی برای برنامهریزی و کشفِ تهدید به ارث بردهایم. سؤال: کدامیک از این هزار فکر، سیگنالِ مسیرِ بعدیِ زندگی توست؟
راهکار:
این پراکندگی، نشانهی زنده بودن ذهنته؛ دل و فکرت دارن جاهایی رو جستجو میکنن که برات مهمه. اگه همین حالا سهتای از اون «هزار تا» رو توی یک کاغذ بنویسی، احتمالاً نقشهی آرزوهایت رو پیدا کردهای؛ نه یک نقص، بلکه یک راهنما.