وقتی دلم هری میریخت؛ طنز تلخ از بین رفتن جذابیت:
در روانشناسی به این پدیده «عادت لذتجویانه» میگویند: مغز هیچ محرک تکراری را بعد از مدتی پاداش حساب نمیکند. دوپامین اولیه عشق مثل ماشین پیشبینی خطا کار میکند؛ وقتی فرد قابل پیشبینی میشود، خطا صفر و هیجان میمیرد. حتی تصور دیدن معشوق قدیمی همان مدار عصبی پاداش را فعال میکرد، ولی تکرار، گیرندهها را کمکار میکند. جذابیت اغلب قربانی آشنایی میشود، نه ظاهر.
راهکار:
این لحظه گذار از شیدایی به واقعگرایی است؛ جایی که آدمها را نه با هورمون، بلکه با چشم باز میبینیم. جذابیت اولیه تاریخ مصرف دارد، اما طنزش را نگه دار.