وقتی خندههایت دیگر به او وابسته نیست:
خنده از قدیمیترین رفتارهای اجتماعی انسان است، اما خندهای که بعد از فقدان ادامه پیدا میکند، از دیدگاه عصبشناسی یعنی مراکز لذت مغز در حال بازنویسی نقشهٔ پاداشاند؛ مغز دیگر آن شخص را تنها منبع دوپامین نمیبیند. جالب اینجاست که در تصویربرداری fMRI، خندهٔ واقعی و خندهٔ اجتماعی مسیرهای متفاوتی فعال میکنند. خندههای بعد از تو حالا واقعیترند یا فقط رفلکس بقا؟
راهکار:
اینجا از دلِ یک فقدان، یک استقلال هیجانی بیرون زده: خندهات دیگر به او وصله نیست. در روانشناسی به این لحظه میگویند شروع سیمکشی دوبارهٔ مغز برای لذتهای جدید؛ یعنی داری آرامآرام دلیل شادیات را از خاطرهها جدا میکنی.