دلیل خنده با تصور

راز خندهی مسری؛ چرا با تصور خندهی عزیزانمان میخندیم؟:

خندهی مسری فقط یک ضربالمثل نیست؛ نورونهای آینهای مغز هنگام دیدن، شنیدن یا حتی تصور خنده، همان مدارهای عصبی خنده را در ما فعال میکنند. در یک آزمایش، شنیدن صدای خنده در کمتر از ۳۰ میلیثانیه امواج گامای قشر حسی-حرکتی شنونده را برانگیخت و ضربان قلب دو نفر را هماهنگ کرد. این پدیده پیش از زبان و برای بقای اجتماعی تکامل یافته؛ یعنی این لحظهی «قشنگ» یک سازوکار کهنِ همدلی است.

راهکار:

بله، قشنگ است؛ این همان همدلی خودکار است: مغز او تصویر خندهات را میسازد و همان مسیرهای عصبی شادی فعال میشود. به این پیوند حسی-عصبی میگویند، نه فقط یک جملهی عاطفی.