دلیل گریه‌ام شدی

عاشق خنده‌ات شدم؛ دلیل گریه‌ام شدی:

پارادوکس خنده و گریه: هر دو از یک مدار عصبی مشترک در ساقه مغز و سیستم لیمبیک برمی‌خیزند؛ همین است که عشق می‌تواند هم‌زمان قهقهه و اشک را فعال کند. گریه عاطفی حاوی هورمون‌های استرس است و بعدش آرامش می‌آورد. خنده هم مسکن درد است. پس عاشق خنده‌ات شدن و دلیل گریه شدن، دو روی یک سکه زیستی‌اند.

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: عشق فقط لبخند نیست؛ گاهی همان خنده‌ات آینه‌ی اشک‌های ناگفته است. قدم بعدی می‌تواند نوشتن یک دیالوگ کوتاه بین خنده و گریه باشد؛ همان دو صدایی که در تو هم‌زمان زندگی می‌کنند.