عاشق خندهات شدم؛ دلیل گریهام شدی:
خنده و گریه هر دو از یک ناحیه مغزی به نام پونز کنترل میشوند؛ به همین دلیل در هیجان شدید، مرزشان فرو میریزد و خنده به گریه تبدیل میشود. اشکِ هیجانی حاوی هورمون استرس است و با گریه، بدن کورتیزول دفع میکند. جالب اینجاست که عشق همراه با ناامنی، همان مدار پاداش مغز را مثل اعتیاد فعال میکند؛ پس یکی شدن خنده و گریه نه تناقض، بلکه واکنش شیمیایی به یک محرک دوگانه است.
راهکار:
از نگاه روانشناسی، این جمله یک «پیوند دوگانه عاطفی» است: منبع شادی و درد یکی شده. وقتی مغز این دو حس را به یک فرد گره میزند، هیجان شدیدتر از عشق ساده میشود؛ به همین دلیل است که چنین رابطههایی حسبرانگیز اما فرسایشیاند.