تو معجزهای؛ شعر عاشقانه درباره دلیل ایمان و جان منی:
عصبشناسان میگویند در دیدن معشوق، همین «معجزه» را میتوان در اسکن مغز دید: ناحیهٔ تگمنتال شکمی (VTA) روشن میشود و همان مسیر دوپامینی فعال میشود که در اعتیاد فعال است. همزمان فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) و قشر پیشپیشانی (مرکز قضاوت منطقی) کم میشود. یعنی عشق شما را به «ایمان» میرساند چون مغز بهطور شیمیایی باورپذیریِ آن شخص را بیرقیب میکند. جالبتر اینکه همین سهگانه در تجربههای عرفانی هم دیده شده؛ شاید «علتِ ایمان» یک پدیدهٔ عصبی است. حالا بگویید: اگر این توضیح علمی را بدانید، باز هم همان «معجزه» حس میشود؟
راهکار:
برای گسترش این حس، یک خاطرهی کوچک و روزمره بنویس که در آن «جانِ تو» دقیقاً چه کاری کرد که بقیه نکردند؛ همین جزئیات، معجزه را باورپذیر میکند.