خر بی صاحب؛ هشدار درباره سواستفاده از آدم بی‌پشتوانه:
در اقتصاد، «تراژدی منابع مشترک» می‌گوید منبع بدون مالکیت مشخص سریع‌تر تهی می‌شود؛ در روابط هم توجه و زمانِ بی‌مرز شبیه همان چراگاه مشترک است: همه از آن می‌چرند تا ته بکشد. چرا چیزهای بی‌صاحب این‌قدر راحت مصرف می‌شوند؟
راهکار:
بازقاب‌بندی: این جمله بیشتر از بدی دیگران، از نبود «مرز و پشتوانه» حرف می‌زند؛ آدم بی‌صاحب نه چون بد است، چون تعریف‌نشده است جذابیت مصرف‌شدن پیدا می‌کند. تصویر جایگزین: «صاحب‌جان» شدن یعنی ارزش زمان و توجهت را خودت تعیین کنی، نه اینکه چند نفر تأییدت کنند.