آخرین بازمانده دلخوشیهای من؛ متن عاشقانه ناب:
مغز انسان خاطرات دارای بار عاطفی را با اولویت ذخیره میکند؛ در روانشناسی به «آخرین بازمانده دلخوشی» اثر لنگر انداختن هیجانی میگویند: وقتی یک فرد تنها منبع پاداش میشود، سیستم دوپامینی او را نه به عنوان یک گزینه، بلکه به عنوان بقا پردازش میکند. به همین دلیل از دست دادنش اغلب با علائم ترک شیمیایی واقعی همراه است.
راهکار:
این جمله را میتوان نقطه شروع یک روایت معکوس کرد: به جای تمرکز بر بازمانده، تصور کن دلخوشیها خودشان دارند تو را انتخاب میکنند؛ آنوقت نقش تو از نجاتیافته به نجاتدهنده تغییر میکند.