شعر عشق یکطرفه؛ دلخوشی با جنگیدن برای عشق:
در علوم اعصاب، پاداش نامطمئن بیشتر از پاداش قطعی دوپامین آزاد میکند؛ در آزمایشها احتمال ۵۰٪ پاداش، قویتر از ۱۰۰٪ بود. عشق یکطرفه با «شاید» زنده میماند و همین «جنگیدن دائم» را مغز بهجای سوگ، بهشکل اعتیاد به امید رمزگذاری میکند.
راهکار:
این «جنگیدن دائم» را میتوان بهجای مسابقه برای تصاحب او، یک تمرینِ خلق دید: همان انرژی را به نوشتن، ساختن یا شناختن خودت منتقل کن. آنوقت دلخوشی از «شاید او» به «قطعاً من» تغییر منبع میدهد و عشق نافرجام هم به یک اثر یا نسخهٔ قویتر از تو تبدیل میشود.