روانشناسی انتظار همیشگی برای جمعه و تابستان:
مغز ما طوری سیمکشی شده که دوپامین را نه فقط از رسیدن به لذت، که از «انتظار» آن ترشح میکند. تحقیقات نشان میدهد که انتظار برای تعطیلات گاهی بیشتر از خود تعطیلات لذت میآورد. این یعنی آدمها در چرخهای گیر میافتند: برای تابستان لحظه شماری میکنند، تابستان میرسد و سریع تمام میشود، بعد دوباره جمعه بعدی را نشانه میگیرند. به این میگویند «تله ورود»؛ مقصد همیشه در حال عقبنشینی است. اگر تنها چیزی که بین این انتظارها زندگی میکنی یک خط تیره باشد، تکلیف خودِ زندگی چه میشود؟
راهکار:
شاید کل ماجرا برعکس باشد: جمعه و تابستان فقط بهانهاند، چون ذهن برای فرار از «اکنون» به نقطهای در آینده نیاز دارد. اگر هر روز صبح یک «لذت کوچک قابل انتظار» مثل یک فنجان قهوه آرام یا ده دقیقه مطالعه بیهدف بسازی، آن وقت دیگر لازم نیست تمام هفته را فقط برای دو روز تعطیل تاب بیاوری.