دلخوشی کاذب به آدمها و درد استخوانها:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که طرد اجتماعی همان نواحی مغز را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکنند. وقتی میگویید «استخوانهایم از آدمها تیر میکشد»، دقیقاً پدیدهای به نام «درد اجتماعی حافظهای» را توصیف کردهاید؛ جایی که خاطرات تلخ بهصورت تنش عضلانی و حتی پوکی استخوان تظاهر میکنند. آیا میدانستید که دلخوشی به یک نفر میتواند سطح کورتیزول را تا ۳۰٪ کاهش دهد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل شکستهای میآید که دیگران را عامل دردهای نامرئی میداند. شاید بتوان نگاه را از «به که دلخوش باشم» به «چگونه از خودم مراقبت کنم» تغییر داد؛ گاهی دوری موقتی از آدمها همان داروی استخوانهای خسته است.