دلخوشی با کی؟ درد از انسانها:
آیا میدانستی مغز انسان، درد عاطفی و فیزیکی را با همان مسیرهای عصبی پردازش میکند؟ یعنی طرد شدن یا خیانت واقعاً مثل شکستگی استخوان درد دارد. به همین خاطر است که «استخوانهای من از انسانها تیر میکشد» فقط یک استعاره نیست، یک واقعیت عصبشناختی است. سؤال: چه راهی برای التیام این درد مشترک سراغ داری؟
راهکار:
شاید این جمله یک حقیقت تلخ را میگوید: «دلخوشی» قرار نیست از بیرون بیاید. هرچه بیشتر به دنبال تأیید دیگران باشی، استخوانهایت بیشتر تیر میکشد. شاید وقتش رسیده که از خودت بپرسی: آیا میتوانی بدون نیاز به آدمها، دلت را خوش کنی؟