مهربانی و ناسپاسی: داستان گلاب و خار تیزتر:
این پارادوکس «گلاب و خار» دقیقاً همون پدیدهای هست که در روانشناسی بهش میگن «واکنشافکنی» (Reactance). وقتی به کسی محبت میکنیم، اگه اون فرد احساس کنه استقلالش تهدید شده (چون مجبوره جبران کنه)، ممکنه ناخودآگاه خار رو تیزتر کنه. جالبه که در تاریخ، وقتی آتنیها به اسپارت غذا فرستادند در قحطی، اسپارتیها احساس ضعف کردند و حمله رو شدیدتر کردند. آیا گاهی خودمون ناخواسته با مهربانیمون آتش عصبانیت دیگران رو شعلهور میکنیم؟
راهکار:
این جمله انگار تلخترین شکل یک قانون روانشناسی رو نشون میده: «اثر بومرنگی مهربانی». وقتی به کسی که خودش رو پایینتر میبینه کمک میکنی، گاهی حس حقارتش گل میکنه و پرخاشگری بروز میده. شاید راهش اینه که هدیه رو طوری بدی که شخصیت فرد بزرگتر بشه، نه فقط نیازش برطرف.