فاصله بین ما: از «من و تو» تا «دیگران»:
این بند، تصویری دقیق از «پارادوکس صمیمیت» در روانشناسی اجتماعی است: هرچه به کسی نزدیکتر میشویم، مرزهای تازهای برای حفظ حریم شخصی میسازیم. جالب اینجاست که در تحقیقات، زوجهایی که بعد از ۵ سال هنوز «دیگران» را بین خود نمیبینند، بالاترین میزان رضایت را دارند. سوال اینجاست: آیا این «دیگران» همان آدمهای دور و برند، یا خودِ توقعات و خاطرات تلخ ما از هم؟
راهکار:
این متن تصویری از فاصلهای را نشان میدهد که نه از غیبت، که از حضور سرد و بیارتباط شکل گرفته. شاید بتوان آن را به «فاصلهی عاطفی» تعبیر کرد که در روانشناسی به آن «طلاق عاطفی» میگویند؛ جایی که دو نفر زیر یک سقفاند اما دیواری از سکوت و روزمرگی بینشان قد کشیده.