دلخوری از بی‌لیاقتی

پشیمانی از ارزش دادن به آدم بی‌لیاقت:

در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «فرافکنی ارزش» می‌گویند؛ ما تمایل داریم ظرفیت قدردانی، وفاداری و شعور عاطفی خودمان را به دیگران نسبت دهیم. مغز برای کاهش ناهماهنگی شناختی، نشانه‌های هشدار را نادیده می‌گیرد و بعد از واقعیت، با شرم و پشیمانی حساب را تسویه می‌کند. نتیجه؟ این شرم نه نشانه حماقت، بلکه نشانه به‌روزرسانی الگوریتم ارزش‌گذاری شماست.

راهکار:

این شرمندگی یعنی سیستم ارزش‌گذاری تو در حال به‌روزرسانی است؛ انگار مغزت دارد فیلتر بهتری برای تشخیص لیاقت آدم‌ها می‌سازد. آدم‌های اشتباه در واقع معیار تو را دقیق‌تر می‌کنند، نه این‌که از ارزش تو کم کنند.