دنیا برای دلهای نرم جای امنی نیست؛ تقصیر ما نبود:
نورونهای آینهای مغز افراد حساس هنگام دیدن درد دیگران بهطور غیرعادی فعال میشود؛ دلِ نرم یک برچسب احساسی نیست، یک تفاوت عصبیزیستی است. حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد جمعیت با سیستم عصبی فوقحساس به دنیا میآیند؛ در محیط ناامن این گروه بیشتر آسیب میبیند، اما در محیط امن، بالاترین ظرفیت همدلی و خلاقیت را نشان میدهد. پس اگر دنیا برای دلهای نرم امن نیست، چرا این صفت در روند تکامل باقی مانده است؟
راهکار:
این متن را از زاویه دیگری هم ببین: نرمیِ دل، ضعف نیست؛ یعنی هنوز توانایی سوختن برای زندگی را داری. جهانی که برای دلهای نرم امن نیست، به همین دلهای نرم نیاز دارد تا جایی برای دیگران امن شود.